Hasankeyf

Saricanta ilk yolculuğunu aslında planlanandan daha geç bir sürede başlamasına rağmen çizilen rotaya doğru harekete gerçekleştirdi.

Urfa’dan başlayan yolculuğumuzda Viranşehir’e geçerken beni arabalarına alan çiftçi abilerimizle sohbetle güne başladım. Belki de güzel geçecek olan gezimin ilk adımı Salih ve Abbas Abi olmuşlardı.

Saricanta did its first trip within the drawen the route even it’s a late start. Within the route to its first hitchhike just started from Şanlıurfa(in Turkey) to Viranşehir(a city in Şanlıurfa) with the local two farmers- Salih and Abbas.

20180419_113502

 

İlk defa Urfa’nın doğusuna gerçekleştireceğim bu gezim için biraz tereddüt etmedim diyemem ama bu bölgenin insanı gerçekten misafirperverdi. Yolculuğun sonuna

doğru bir klişe olan ‘seni otogara bırakalım’ yaşandı.

Biraz ısrar etseler de ‘seni bırakalım, sen oradan minibüsle geçersin.’ diye sonunda beni anlayıp yol ayrımına yakın bir yerde beni bıraktılar.

20180419_112411

That was the first trip to the easter than Urfa. I can’t say that I didnt hesitate to this route, but I met the warm hospitality of the local people of the region.I started to talk to them. I took the photo with them. Maybe it was the first step of the trip would be good. In the first hitchhike adventure, I just met the cliche to pick me up to the coach station of the region. After a few insists on taking me to coach station, they accepted to help me. They drove me to the best place to go on hitchhiking.

20180419_115447

Beni bıraktıkları yerden biraz yürüyüp Mardin tabelasıyla karşılaştım ve içimde bir mutluluk oluştu. Bu ilk otostopumdu. Ve istikamet hep merak ettiğim şehir içindi. Bu şehri gezmek için o şehir hakkında bilgi toplayabildiğim kadar bilgi toplamıştım. Viranşehir’de biraz otostop konusunda sıkıntı yaşadığımı söyleyebilirim ne yazık ki ama Kızıltepe’ye de başka bir memur arkadaşımız bıraktıktan sonra sonra artık Midyat’ı keşfetmeye başlamak istiyordum. Tabelalar bile beni çok heyecanlandırıyordu.

After I walked a few minutes, I met the signboard of ‘Mardin’. I got excited so much the moment I see the signboard. That was my first signboard and I was on the way to the place I wondered a lot about the city. I had studied well enough to see each sights of Mardin. I should accept that I was disappointed a bit by hitchhiking, but another civil servant picked me up from Viranşehir(province in Şanlıurfa) to Kızıltepe(province in Mardin). My excitement was growing faster to expedition of Mardin. Even seeing each signboards to Mardin was another good happiness for me.

İçimden de, Hasankeyf çok uzak değil ama şansımı o kadar da zorlamak

20180501_154717_0001[1]

istemiyorum, Midyat’a kadar gider bir gece orada konaklar ertesi gün eski Mardin’i gezmeye başlarım diye geçiriyordum.Yola çıktım ve otostopumu çekmeye başladım çok kısa sürede bir araç durdu ve Alp abiyle kuru üzümle başlayan muhabbet Hasankeyf’e kadar sürdü. Hasankeyf üzerinden Batman’a geçecekti Alp abi ve ben de dahil oldum. Sanırım gitmeyi çok istemiştim. Vaktimin olması planda esneklik sağlama konusunda avantajım olmuştu.

Due to the region, there was another place to see it before it would stay under the waters. It was Hasankeyf,Batman. *Hasankeyf is waiting for a dam in Dicle Nehri (Tigris River), after the completed dam, *”Hisn” means “fortress” in Arabic, so Hasankeyf means “fortress rock”. 10.000 years-old cultural heritage would be under the river. I decided not to push my luck to see Hasankeyf. I planned to go to Midyat,Mardin and rest in there. And then, next day I would walk among the old streets of Midyat. Sudennly something happened, in my third hitchhike of the day in Kızıltepe, someone picked me up to Hasankeyf. The driver of the car was Alp. He was planning to go to Batman via Hasankeyf. I joined to his trip until Hasankeyf. During the journey, we talked lots of things. Maybe, I was in a lucky day. I guess I wanted to go to see Hasankeyf. As an advantage I had enough time to reschedule my plan.

Alp abinin yola çıkışı biraz geç olmuş beklemiş bir saat işi için, ben de planladığım saatler sonra yola çıkmıştım. Bazı şeylerin oluşu gerçek anlamda şaşırtmıyor değil. Tanışacağımız varmış. Geçerken hızlı bir eski Mardin yapıp bir çay içtik Mezopotamya manzarasına karşı ve şehir efsunladı beni. O fotoğraflarda görünen şehir gibi değildi. Başka bir büyüye sahip masalsı şehir olarak bende yer edindi ve sonra tekrar yola koyulduk. Hasankeyf’e gidiyordum ama bir yandan da aklım Mardin’deydi.

Some events happen and you just see and are surprised. I had to meet to Alp on the road. Not just only Hasankeyf but also Mardin was on the way to Hasankeyf. We stopped to drink a glass of tea in Mardin with the awesome view of Mesopotamia and I was bewtiched by Mardin. I didnt understand why I was bewitched because I had studied about city before the trip. It was something magneficient from the photos. After drinking a glass of tea, I left my mind with the marvellous city and started to travel again to Hasankeyf.

20180419_141306

  • “To understand eachother, We do not need to talk the same language, We are the same wine after treading out.”

20180419_153638

Bu görüntüyü hep filmlerde görmüştüm, ama böyle bir yolculukta rastlamak da ayrı keyif oldu. To meet the scene I saw in movies was a joy.

20180419_164153

20180419_155716

#Hasankeyfsiz halde görmek beni çok derinden etkiledi. Bir hafta içerisinde Dicle Nehri’nin karşıdaki dağdan getirilen dağlarla baraj yapımı için doldurulduğunu görmekten, duyarlı her insanın rahatsız olacağını biliyorum. Şu fotoğrafa baktığımda 12 Bin Yıllık Kültürel Miras karşısında şunu diyebiliyorum. Doğa öcünü alır. Civardaki esnafı, halkı, gecesi gündüz ayrı güzel bu yer sular altında kalmadan görme şansına sahip oldum. Baraj yapılan tarafta kalmayan mağaralardan birkaç kare.

In the name of ‘Hasankeyf’, Hasan is an alastair in and ‘keyf’ means ‘joy’ in Turkish language. The local people would be affected the dam calls Hasankeyf with the as Hasankeyifsiz-it means Hasan has no longer happy. I really affected by what I see in Hasankeyf. I am sure that everyone will be so sad about the photograph I took. Dicle Nehri (The Tigris River) was filled with rocks and soil wihtin a week. I say that Nature take revenge. With the both the craftsmen in the region and also the sight day and night it’s a real cultural heritage. I am lucky to see it, before it would disappear from the earth. This photograph is another side of this beautiful city, there are some caves in the mountain.

20180419_162207

20180419_162736

Hasankeyf’e gelen misafirler isterlerse bu mağaralarda kalabiliyorlarmış, ya da çadır atabiliyorlarmış. Hani aklınızda bulunsun.

Keep in your mind that travelers or visiters can sleep in these caves in Hasankeyf, if they wish.

Çay içip kalkmak için gittiğim Yol Geçen Hanı’nda günü batırdım. Mekanın sahibi fanatik Beşiktaşlı Bülent abiyle sohbet ettik. Yine aynı kafede tanıştığım başka bir müşteri daha vardı. Beni ve nurcan hanımı maçtan sonra Midyat’a bırakırım kalın biraz daha maç izleyelim dedi. Sabah uyanmakta zorlandığım neredeyse yatayım biraz daha düşünüp geç çıktığım yolun ilk akşamında Hasankeyf’te bir kahvede maç izliyordum. maç keyifli değildi belki ama kahve ortamında adını yanlış hatırlamaktan korktuğum için yazmayacağım abinin, orada maç izleyenlerin ‘iyi ki geldiniz renk kattınız’ demesi bir başka türlü hissettirdi. Daha sonra kalkıp kalacağım otele geldikten sonra dinlenmek bile istemedim iyi ki gelmiştim, evet.

Sun went down in Hasankeyf, I was suppose to drink a glass of tea and then travel

hasankeyf-yolgecenhani

back to Midyat but it didn’t happen like as I planned. The cafe’s name was “Yol Geçen Hanı” – it means a place where passengers frequently stop by – . I met the owner of the cafe. His name was Bulent. Within the talking to him he insisted on driving me back to Midyat. He had another customer would travel back to the same place. Like the other customer Bulent was also a fan of Beşiktaş FC. He suggested to watch a football match at night and then drive back to Midyat. I accepted the suggestion.

While I woke up late in the morning and I thought sleep more, and not start the trip to Mardin, at night, I found myself in a situation that I was in a local coffee house with the local people of Hasankeyf. Once, I was also a huge fan of a good Turkish football team. I remembered my old days while watching the derby match. One of these people in the local coffee house said ‘luckily you are here, you changed the enviroment in here’ . I wasn’t supposed to hear it, but I felt so strange. The whole day was so strange. I couldn’t get rid of the strange feeling even after the match. At the end of the day, I was talking to myself as Yeah, I am hopefully in here.

saricanta

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.